element-dots Created with Sketch.
nose-blijebarry_0 Created with Sketch.
element-squares Created with Sketch.
nose-caramascara_0 Created with Sketch.
element-wiggles Created with Sketch.
nose-redman_0 Created with Sketch.

Sterke verhalen

doodle-cross Created with Sketch.
doodle-corner Created with Sketch.
Overkop steven
Steven , 23

"Ik was onzichtbaar. En ik wilde maar een ding: erbij horen."

Steven werd gepest tijdens zijn kindertijd en puberteit. Hij heeft een autismespectrumstoornis en hoorde er voor zijn klasgenoten niet bij. Nu is Steven 23 en noemt hij zichzelf een ‘ontmoetingsreiziger’.

"Twee jaar lang onderging ik de pesterijen. Ik was te bang om iets te doen. Met de leraren gaan praten, loste niks op. Elke dag zei ik tegen mijn moeder dat ik me ziek voelde. En ik hoopte zo hard dat ik door een auto omvergereden zou worden. Niet omdat ik wilde sterven, maar ik wilde gewoon nooit meer naar school. Ik wilde vakantie voor het leven. En liefst zo lang mogelijk. Ik kon niet meer flink zijn, altijd maar flink zijn.

Nu laat ik me enkel nog raken door de dingen waarvan ik wil dat ze me raken. En dat zijn de mooie dingen in het leven."

Lees het hele verhaal van Steven
Straffe verhalen - Marino
Marino , 15

“Nu moet ik me laten horen”

Marino is een KOPP - kind. Dat wil zeggen dat hij zorgt voor een ouder met psychische moeilijkheden of een verslavingsprobleem. Marino groeide op in een gebroken gezin en moest heel snel volwassen worden. Hij draagt de zorg voor zijn mama mee op de schouders.

"Zelf zit ik ook in een moeilijke situatie en ik dacht: nu moet ik me laten horen met mijn verhaal én ik kan er anderen mee helpen"

Lees het hele verhaal van Marino
Straffe verhalen - Mieke
Mieke

Mieke wilde de perfecte dochter zijn, de perfecte vriendin en de perfecte studente.

"Ik heb jarenlang gezegd dat het goed met gaat, ook al ging het verdomd slecht me. Jarenlang hield ik een masker op terwijl ik binnenin kapot ging. En jarenlang ben ik over mijn grenzen gegaan, terwijl ik het zelf niet besefte. Hoe moeilijk ik het ook had, ik ben altijd blijven hopen en blijven dromen. Tijdens mijn laatste opname had ik drie dromen: me beter voelen, mijn diploma secundair onderwijs halen en gaan reizen met mijn rugzak. Ik heb ze alle drie kunnen waarmaken.

Nu hoop ik dat ik iets kan betekenen voor iemand, dat ik een klein verschil kan maken, dat ik hoop kan doorgeven en ik hoop dat we samen het taboe kunnen doorbreken."

Lees het hele verhaal van Mieke