element-dots Created with Sketch.
Yuna Vanden Bergh
Yuna , 15

Yuna

element-squares Created with Sketch.
element-wiggles Created with Sketch.

Tot aan de coronacrisis was Yuna Vanden Bergh uit Wolvertem een doodgewone, blije tiener. Ze studeerde economie-wiskunde, had op haar middelbare school een fijne vriendenkliek en vond in dans en chiro een uitlaatklep voor haar leven thuis. Want, zo stond ook elke vrijdag met stip aangeduid: de huizenwissel. Zeven jaar geleden scheidden Yuna’s ouders, en kozen ze voor co-ouderschap voor haar en haar jongere zusje.

Zoals voor vele kinderen en tieners wekte het nieuws over de sluiting van de scholen in de eerste plaats een vreugdekreet op. Maar de mindset van Yuna sloeg al gauw om. Zo wordt ze elke dag om de oren geslagen met taken en huiswerk. Daarbovenop ging haar vader drie weken geleden op reis naar Italië, toen hét risicogebied om een besmetting met het coronavirus op te lopen. Zo komt het dat Yuna haar vader, stiefmoeder en halfzusje al drie weken niet meer zag. Dat doet de tiener verdriet. “Het is nog nooit gebeurd dat ik mijn papa drie weken niet zag”, vertelt ze. “We bellen wel, maar dat is niet hetzelfde. Daarnaast is heel mijn ritme verstoord - ik ben het gewoon om elke vrijdag te wisselen. Nu zit ik thuis, en werken mijn mama en stiefpapa een hele dag. Dat betekent dat ik veel voor mijn jongste broers en zus moet zorgen. Waarmee ik dus niet gewoon ‘onnozel’ kan doen.”

Als oudste van het gezin had Yuna het altijd wat lastiger met de scheiding van haar ouders. Ze was nog jong toen het gebeurde, maar eens op de middelbare school besefte ze steeds meer wat er aan de hand was. Dat haar ouders niet met elkaar overweg konden, en zij zich pal in het midden bevond. “Ik praatte met niemand. Niet met mama, niet met papa. Omdat, wanneer ik tegen de ene over de ander zou praten, het leek alsof ik slechte dingen over hen zei. Op aanraden van mama ben ik toen een tijdje naar een psycholoog geweest. Die heeft me helpen begrijpen waarom mensen scheiden. Nu gaat het beter, en praat ik vooral nog met mijn beste vriendin over de scheiding.”

Maar nu is er dus de coronacrisis, ziet Yuna haar vriendinnen niet meer, en moest ze stoppen met chiro en dans. Ook weet niemand wat er na de paasvakantie met de school zal gebeuren. “Elke mogelijke houvast wordt weggenomen”, springt mama Vanessa Pattyn (40) bij. “Dat baart me zorgen, want ik wil niets liever dan dat het normale leven voor onze kinderen terugkeert. Nu kan Yuna niet meer afspreken met vriendinnen. En haar chiro, sport en school zijn normaal gezien toevluchtsoorden om de situatie thuis wat te vergeten. De belangrijkste dingen om zich ‘normaal’ voelen, eigenlijk.” Brengt voor Yuna daarbovenop extra stress met zich mee: het vele schoolwerk. Vanessa mailde al naar de school om even op de rem te gaan staan.

Het huiswerk bovenop de situatie thuis zorgt ervoor dat Yana veel piekert. “Ik loop nerveuzer rond, omdat ik continu denk alle taken die ik nog moet afwerken. Vaak zet ik speciaal mijn wekker vroeger. Maar wat als dit blijft duren? Wat dan met de examens? En, niet onbelangrijk: ik denk veel na over mijn familie. De familie van mijn stiefmoeder woont in Italië, waar de situatie heel erg is. Mijn overgrootmoeder zit in het rusthuis en normaal gezien zie ik mijn grootouders regelmatig. Dat gaat allemaal niet meer. Ze komen al eens zwaaien aan het raam, maar ik maak me veel zorgen.” “Gelukkig mag ik vrijdag opnieuw naar papa”,  gaat Yuna verder. “Maar Maggie De Block spreekt daarover duidelijk met twee woorden: ‘momenteel’ mag het nog. Misschien mogen we, wanneer we op de echte piek zitten, helemaal niet meer wisselen. Ik sta al tussen beiden – zegt hij A, zegt zij B – en ik maak ze graag alle twee blij. Maar voor wie moet ik dan kiezen? Ik wil ze béiden blijven zien. Ongetwijfeld liggen heel wat kinderen van gescheiden ouders daarvan wakker.”

Voorlopig kan Yuna met haar besognes nog bij haar ouders terecht. “Met iemand anders praten, vind ik een te grote stap. Maar stel dat ik me élke dag zo slecht zou voelen, en de stress over school en mijn ouders elke dag van ‘s ochtends vroeg opspeelt, is dat misschien wel nodig. Voorlopig doet de buitenlucht veel: elke dag spendeer ik anderhalf uur in de tuin, of ga ik wandelen of fietsen. Gewoon, eens het huis uit.”

Bron: Het Laatste Nieuws (27/03/2020)